Dzień Górnika kiedyś

Jako święto górników, Barbórka pojawiła się w Polsce w XVIII wieku. Górnicy ubrani w mundury uczestniczyli w mszy świętej. Najczęściej odbywało się to na terenie kopalni przy figurze św. Barbary.

W XIX wieku po zakończonej mszy górnicy zaczęli maszerować ulicami miasta i przez teren kopalni, aż do siedziby dyrekcji zakładu kopalni. Wszystko odbywało się przy akompaniamencie orkiestry. Następnie odbywała się uroczysta akademia, podczas której przełożeni dziękowali za ciężką pracę.

Z kolei w XX wieku studenci, uczący się na niemieckich uczelni technicznych, po akademii organizowali wspólną górniczą biesiadę. Powoływano wtedy tzw. Kolegium piwne, które było odpowiedzialne za dobrą zabawę. Wtedy także odbywało się oficjalne przyjęcie nowych adeptów sztuki górniczej. Młodzi górnicy po ślubowaniu mieli „skoczyć w imię Boże” przez skórę. Po pasowaniu wszystkich następowała huczna biesiada, trwająca do rana.

Dzień Górnika dziś

Rozpoczęcie obchodów poranną mszą to tradycja. Tak samo jak przejście przez miasto przy akompaniamencie orkiestry. Jednak od lat 80-tych XX wieku organizowane są także tzw. karczmy piwne.

W tym wydarzeniu jednak uczestniczą wyłącznie mężczyźni obowiązkowo ubrani w mundury górnicze. Przy stołach są podzieleni na dwie grupy – tzw. Tablicę lewą (starsi) i prawą (młodsi). Uczestnicy współzawodniczą ze sobą na punkty, które są przyznawane przez „Wysokie Prezydium w sprawach piwnych i nie tylko piwnych, nigdy nieomylne”.

Od lat 90-tych XX wieku ze względu na typowo męskie karczmy piwne, coraz częściej obchodzony są babskie combry, które mają być odpowiednikiem barbórkowych imprez dla mężczyzn. Jednak ani trochę nie przypominają tradycyjnej męskiej Barbórki.